و هو يقول قد كتبت اليوم من كتاب الفقيه احمد سبعة اجزاء او قال قرأتها و راى الشافعى ايضا فقيه آخر من اخوانى قاعدا فى الجامع على سرير و هو يقول قد استفدت اليوم من كتاب الفقيه احمد حديث كذا و كذا و قال محمد بن عبد العزيز المروزى الفقيه رايت فى المنام كان تابوتا علا فى السّماء يعلوه نور فقلت ما هذا فقيل تصانيف البيهقى توفّى بنيسابور فى عشر جمادى الاولى من سنة ثمان و خمسين و اربعمائة و نقل فى تابوت الى بيهق و دفن بخسروجرد منها و بيهق بفتح الموحّدة و سكون المثنّاة التحتيّة و بعدها قاف قرى مجتمعة بنواحى نيسابور على عشرين فرسخا منها و خسروجرد بضم المعجمة و سكون السّين المهملة و فتح الراء بعدها واو ساكنة فجيم مكسورة فراء ساكنة فدال مهملة و هى اكبر بلاد بيهق و من نظمه رحمه اللَّه تعالى من اعتزّ بالمولى فذاك جليل و من رام عزّا عن سواه ذليل و و لو انّ نفسى مذ يراها مليكها مضى عمرها فى سجدة لقليل احبّ مناجاة الحبيب باوجه و لكن لسان المذنبين كليل و خود مخاطب در بستان المحدثين گفته كنيت او ابو بكر و نام او احمد بن الحسين و بيهقى نسبت به بيهقست كه نام چند ديه است متصل هم دربست گروهى نيشاپور كه مجموع اين ديهات را بيهق گويند مثل بارهه و هريانه در نواح دهلى و كلان‌ترين آن ديهات خسروجردست بكسر جيم كه مدفن بيهقيست تولد او در شعبان سال سيصد و هشتاد و چهارست از حاكم و ابو طاهر و ابن فورك متكلم اصولى و ابو على رودبارى صوفى و ابو عبد الرحمن سلمى صوفى استفاده نموده و علوم حاصل كرده و در بغداد و خراسان و كوفه و حجاز و ديگر معمورهاى اسلام گشته و با وصف اين همه تبحّر و علو اسناد كه دارد سنن نسائى و جامع ترمذى و سنن ابن ماجه نزد او نبود و بر احاديث